Πρόκειται για την καλύτερη σκηνοθετική δουλειά
του Γιώργου Λιβανού σε ένα υπέροχο και ατμοσφαιρκό έργο του Γκέοργκ Μπύχνερ σε
ελεύθερη απόδοση Ροζίτας Σώκου. Επίκαιρος όσο ποτέ ο Μπύχνερ διαπραγματεύεται
τα μυστικά που κρύβουμε όλοι μέσα μας στον βωμό του καθωσπρεπισμού και όταν η
"τρέλλα κάποιου" τα αναδεικνύει τότε αυτόν τον κάποιον τον
αντιμετωπίζουμε με μισαλλοδοξία στα πλαίσια πάντα της καλής και ενάρετης
βοήθειας που απλόχερα θέλουμε να του προσφέρουμε. Ο Θίασος είναι καθόλα
εξαιρετικός.
